Waarom ik ben gestopt met mijn baan...

Hoi lieve lezers!!

 

Vandaag wil ik jullie vertellen waarom ik de keuze heb gemaakt om te stoppen met mijn baan. Dit is natuurlijk niet zomaar iets. En heb er lang over na moeten denken om deze keuze uiteindelijk te maken.

 

Toen ik wist dat ik zwanger was hebben mijn man en ik er goed over nagedacht wat we willen gaan doen als het kindje er is. Wil ik blijven werken of stop ik ermee.. In eerste instantie wilde ik 2 dagen in de week blijven werken na mijn verlof. Dan zou het kindje 1 dag naar het kinderdagverblijf gaan en 1 dag naar mijn schoonouders. Dit kan/kon ook allemaal geregeld worden.

 

Sinds vorig jaar heb ik de functie bedrijfsleider mogen vervullen. Dat vond ik op dat moment geweldig en ging er 100% voor. Een eigen winkel, wie wil dat nou niet?! Er zijn bepaalde verwachtingen voor jou als bedrijfsleider en wilde deze graag waarmaken. De eerste maanden ging dat heel goed tot ik er steeds meer achter kwam dat ik meer bezig was met het invullen van bepaalde verwachtingen dan ik bezig was met het plezier in mijn werk. Dat werd namelijk steeds minder. Er kwamen meer problemen op de werkvloer waardoor ik steeds meer mijn werk mee naar huis nam. En dat betekende niet veel goeds. Niet voor mijzelf maar ook niet voor mijn partner.

 

Toen dit steeds meer een issue werd heeft mijn partner mij de vraag gesteld of ik niet gewoon helemaal wil stoppen met werken..

Toen hij mij dat vroeg moest ik er eerst niet aan denken. Ik ben namelijk sinds mijn 17e full-time aan het werk. Het idee helemaal niet meer te werken gaf mij een enorm schuldgevoel tegenover mijn partner. Vind het namelijk verschrikkelijk om afhankelijk te zijn van iemand. Tuurlijk vertrouw ik mijn partner 100% en zou geen betere en lievere partner kunnen wensen maar in het verleden heb ik toch wel geleerd om altijd alles voor jezelf veilig te stellen. En dat betekend dus ook een garantie voor een eigen inkomen. Ik had een vast contract en vond het heerlijk die vastigheid te hebben.

 

Ten tweede is het blijven werken van 2 dagen in de week toch een manier waarop je je sociale leven optimaal houd. Je hebt even de afstand van je huishouden. Even geen poepluiers en bedden die verschoont moeten worden. Maar even je eigen ding doen op een dag. Heel veel moeders gaven mij ook dit advies mee. Stop niet helemaal met werken want het is ook moeilijk weer terug te komen als je toch weer wil beginnen met werken. Al deze adviezen heb ik natuurlijk met van harte aangenomen en meegenomen in mijn besluit.

 

Ben ik tevreden met het werk wat ik nu doe?

Zou ik mijn kindje 2 dagen in de week willen wegbrengen om deze dagen in te vullen met het werk wat ik nu doe?

Dat zijn vragen waar ik elke dag een antwoord op zocht. Maakt het werkleven wat ik nu heb mij nog gelukkig naast mijn gezinsleven..?

 

Heel vaak heb ik dit antwoord in kunnen vullen met nee. Ik ging niet meer met plezier naar mijn werk. Het bedrijf is langzaam aan het veranderen en dat betekend dat we dus niet meer op de zelfde voet verder gaan. En dat bracht bij iedereen vaak frustraties op waardoor de gezelligheid ook ver te zoeken was.

 

Dat maakte voor mij de keuze steeds makkelijker om te bedenken dat ik dit op zou willen geven om thuis lekker voor mijn kindje te kunnen zorgen. Tuurlijk als ik een dagje voor mijzelf zou willen dan kan ik ons kindje altijd even bij Opa en Oma brengen. Daar heb ik geen werktijden voor nodig.

 

Daarom heb ik besloten mijn verlof nog af te maken en per Maart volgend jaar niet meer verder te gaan met mijn werk.

 

Ben ik er blij mee?

De eerste week thuis heeft mij tuurlijk even met beide benen op de grond gezet. Het geen wekker hoeven zetten s'ochtends is natuurlijk heerlijk maar had ik de juiste keuze gemaakt? Zal ik het niet enorm gaan missen?

JA, ik heb zeker de juiste keuze gemaakt en nee ik zal het niet gaan missen.

Er viel een last van mijn schouders af. Het werk word niet meer zoals het was en daarom kan ik nu optimaal genieten van mijn gezin. Zorgen dat iedereen alles heeft wat diegene nodig heeft.

Mijn partner zou ook niet anders meer willen. Voor hem is het natuurlijk heerlijk. Geen stress meer om thuis alles rond te krijgen. Ja ik ben nu een huismoeder. Vind ik dat niet erg? Nee helemaal niet. Veel mama's zouden het herkennen wanneer ik zeg dat het thuisleven ook enorm druk is. Maar ik vind het heerlijk om te doen!

En tuurlijk ben ik op zoek naar een nieuwe uitdaging want zo ben ik nu eenmaal. Daarom ben ik begonnen met het schrijven van mijn eigen Blog. Ik wil andere mama's bereiken en mijn verhaal vertellen in de hoop dat ze er iets aan hebben. Bepaalde onderwerpen wat ze herkennen en er misschien over mee willen praten.

 

Daarom wil ik jullie vragen als jullie hier iets aan toe willen voegen zeker even een berichtje achter te laten. Ik hoor graag van jullie allemaal en wens iedereen die een keuze moet of wil maken in het behouden van je baan veel succes.

Denk er goed over na want het is niet niks.

 

Veel liefs Nikkie


Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Ruby (woensdag, 03 mei 2017 18:22)

    Ik ben even je site aan het bekijken en ben zelf ook huismoeder. Ik vind het heerlijk. Ik merk alleen wel dat ik een heel ander leven heb als iedereen om me heen en dat maakt me in mijn sociale contacten wat onzekerder, want de meeste mensen vragen toch altijd wel naar je werk. Dat is het enige nadelige punt.. voor de rest zou ik het niet anders willen.