Eerste date night na bevalling...

Wat heftig...

Wess is inmiddels 14 weekjes oud en papa en mama waren nog steeds niet weg geweest samen.. 

Hoe gek het ook klinkt maar ik voelde mij eigen er niet goed bij om Wess achter te laten bij iemand anders..

Toch merk je in je relatie dat je soms echt even tijd voor elkaar nodig hebt.

 

Wanneer je een kindje hebt neemt dat zoveel tijd in beslag dat je je eigen relatie eigelijk een beetje laat schieten. Want je kindje is het belangrijkste en als hij of zij maar niks te kort heeft..

Je bent ineens verliefd geworden op je kindje, dat je al het andere om je heen niet meer zo ziet staan...

 


Het was al zo lang geleden..! Zelfs aan het einde van de zwangerschap zijn we nergens meer naartoe geweest. Puur omdat we dat niet meer durfde want wat als mijn vliezen zouden breken?! 

Aangezien Martijn en ik steeds meer struggles kregen onder elkaar (omdat we gewoon weg een beetje uit elkaar groeide.. want Martijn is de hele weken werken en ik ben hele weken alleen thuis met de kleine) werd het echt tijd om weer eens tijd te maken voor elkaar. En daarom besloten we afgelopen zaterdag lekker samen uit eten te gaan! Als er iets belangrijk is dan is het wel tijd maken voor elkaar. Een kindje op laten groeien doe je toch als team, dus samen sterk en liefdevol met elkaar omgaan is de olie in de lopende machine!

 

Gelukkig wilde mijn schoonmoeder oppassen. We hadden dit s'middags al geregeld maar kreeg toch een beetje zenuwen over het feit dat ik weg ga en mijn kindje blijft thuis met oma.. Maar goed nog even niet aan denken en gewoon doorgaan!

 

Eenmaal gedoucht en omgekleed werd het toch tijd om afscheid te nemen. WAT HEFTIG... Ik weet niet of dit iets te maken heeft met verlatingsangst of zo maar ik had een mega brok in mijn keel of dat ik keihard wilde gaan brullen..!!

En dan dat snoetje als je weg gaat... OMG zo zielig.. of dat ze het doorhebben. Maar goed, dikke kus gegeven en toch maar op pad gegaan. Eenmaal in de auto voelde ik die brok nog steeds. En gelukkig niet alleen ik want papa vond het toch ook maar niks om Wess achter te laten. (ook al weten we dat hij in goede handen is..)


Time for sushi..

Eenmaal aangekomen realiseerde ik me dat het goed is wat we nu aan het doen zijn. Wess is even weg bij mama dus goed voor zijn sociale contacten en mama leert weer om te beginnen met genieten zonder kindje om der heen..

 

Het eten was heerlijk! Wat hebben we genoten, want we zijn allebei dol op Sushi! We hebben ook de dichtstbijzijnde restaurant uitgekozen omdat we nog niet zover van Wess weg wilde zijn... 

En geloof het of niet.. we hebben echt langzaam gegeten maar na anderhalf uur waren we toch echt klaar met eten.. We waren nog aan het twijfelen ergens een drankje te doen maar we wilde allebei zo graag weer naar Wess!

 

Eenmaal thuis aangekomen was het bijna half 9 en soms is Wess dan nog wakker en wat hoopte we daar op.. Maar helaas. Wess was zo moe van het zwemmen s'middags dat hij al om 7 uur lag te slapen. 

Maar papa en mama hebben echt even tijd voor elkaar gehad en dat was ook echt even nodig. We hebben elkaar weer gevonden en nog net zo verliefd als altijd!!

 

Trots op mijn mannen! En wat ben ik toch gezegend om mijn leven te mogen delen met deze 2 lieverds!

 

Veel liefs

Nikkie

Reactie schrijven

Commentaren: 0