Het verhaal van mama Jaimy

Mijn leven als mama.. Tja waar zal ik eens beginnen. Allereerst zal ik mij even voorstellen.  Mijn naam is Jaimy, ik ben 25 jaar en sinds 8 Maart 2017 de trotse mama van onze dochter Livèn Lissi Margo. Met vol overtuiging durf ik te zeggen dat mama worden het allermooiste is wat er bestaat!

 

Mijn vriend en ik zijn niet echt wat je kan noemen een standaard setje, mijn vriend Bub is namelijk 21 jaar ouder dan dat ik ben. Uit een eerdere relatie had hij al een zoon Danilo van inmiddels 13 jaar oud. Je zou dus kunnen zeggen dat ik bij het aangaan van deze relatie niet één maar zelfs twee mannen kreeg.

Ik zag dit als een groot plus punt. Bub en ik zijn inmiddels drie jaar samen, verloofd en dolgelukkig samen. Het afgelopen jaar (2016) hebben wij beide onze kinderwens uitgesproken en samen besloten dat wij graag samen een kindje wilden.

Wij zijn ons ervan bewust dat wij enorm gezegend zijn met het feit dat dit voor ons mogelijk was. Direct de eerste maand was het al raak 14-06-2016 was daar onze positieve zwangerschapstest.

 

 

 

Ik weet nog hoe ik vol ongeloof naar de test aan het kijken was en ik vervolgens naar Bub liep (die nog in bed lag) om het te laten controleren. Ja! Hij zag ook dat tweede streepje. De volgende dag hebben we direct de verloskundige gebeld en op 17-06-2016 voor de zekerheid nogmaals een test gedaan, deze was duidelijk positief.

 

Margo, de zus van Bub is helaas niet meer in ons bij zijn. Toch hebben wij besloten om het haar als eerste te vertellen. Wij zijn die vrijdag naar Zeeland gereden naar het crematorium om het hier symbolisch als eerste aan Margo te kunnen vertellen. Een bijzonder mooi maar zeker ook emotioneel moment.

Zondag 16-07-2016 (vaderdag) hebben wij het goede nieuws aan Danilo verteld die ons vol ongeloof aankeek maar daarna direct enthousiast was. Hij werd weer grote broer (bij zijn moeder heeft Danilo inmiddels ook een kleiner broertje). Hierna volgde de rest van de familie aan wie wij het vertelden.

 

Mijn zwangerschap verliep erg goed maar ik had dan ook een vriend die mij iedere ochtend ontbijt op bed kwam brengen om zo de ochtend misselijkheid tegen te gaan. Hoe lief is dat! En het hielp!

 

We hadden al snel een eerste afspraak bij de verloskundige, ik weet nog goed dat ik zo enthousiast was en dat we zoveel informatie kregen dat toen ik thuis kwam ik bijna alles al weer was vergeten. Oeps, iets met zwangerschapsdementie...

In het begin van mijn zwangerschap had ik weinig energie en was ik verslaafd aan boterhammen worst met een verse witte boterham van de bakker. O ja en van rookworst moest ik helemaal niks meer weten terwijl ik daar normaal gek op was! Ik keek heel erg uit naar het moment dat mijn buik zou gaan groeien dat mensen om me heen konden zien dat ik in verwachting was van ons kindje. Met 15 weken hebben wij een extra echo gepland om het geslacht van de baby te kunnen bepalen. Danilo ging mee en we hadden afgesproken dat hij het ons mocht vertellen. Eenmaal aangekomen bij de echo praktijk heeft de meneer die ons hielp het voor Danilo op een briefje geschreven waarna hij ons vertelde dat het een MEISJE is!

Nu ik wist dat het een meisje is, kon ik pas helemaal los gaan met shoppen. Al snel had ik tassen vol met babykleertjes en het ene setje nog leuker dan het andere! Gelukkig kreeg ik halverwege de zwangerschap weer wat meer energie om wat te gaan ondernemen.

 

Tussen de zwangerschap door heeft mijn liefste mij ook nog op de meest bijzondere manier ten huwelijk gevraagd. Bekijk het filmpje hier.

Hij is dus inmiddels niet alleen mijn vriend meer, maar ook mijn aanstaande man!

 

Vanaf 37 weken zat ik er klaar voor en riep hele dagen laat maar komen. Maar met 40 weken was er nog steeds geen baby. Wij hebben een eigen bedrijf, een fotostudio (Fotostudio Glamourvision) en staan ieder jaar groots op de huishoudbeurs.  

Zo ook dit jaar en jawel dit jaar was ik 40 weken zwanger. Maar thuis zitten dat was niks voor mij. Ik stond met 40 weken zwangerschap gezellig op de huishoudbeurs te werken om de visagie te verzorgen van de bezoekers. Ging allemaal prima! Al keken de mensen me wel af en toe raar aan als ik zei dat ik 40 weken zwanger was.

De bevalling



Met 41 weken heeft de verloskundige ons door gestuurd naar het ziekenhuis en hier werd de datum gepland voor een inleiding. De volgende dag al... Uhm, dat was even slikken. De volgende dag melde ik mij netjes om 07:00 in het ziekenhuis waarna het plaatsen van een ballon de bevalling wel eens kon gaan beginnen. Meteen die dag begonnen de weeën maar het zette allemaal nog niet door. Na een heftige nacht van veel pijn kwam de volgende ochtend de verloskundige controleren en ik had 6 cm ontsluiting. Daar gingen we, naar de verloskamer. Hier werden mijn vliezen gebroken en kreeg ik nog extra weeën op wekkers. Ook heb ik op dat moment gekozen voor pijnmedicatie in de vorm van een pijn pompje. Dit vond ik zo fijn, eindelijk kon ik een beetje ontspannen. Om 12:00 mocht ik gaan beginnen met persen en om 12:40 was daar onze prachtige dochter Livèn.

Livèn Lissi Margo


Uiteraard is Danilo als aller eerste naar het ziekenhuis gekomen om zijn zusje Livèn te bewonderen.

Inmiddels is Livèn al weer 5 weken oud en genieten wij ontzettend van ons mooie en liefdevolle gezin!

 

Jaimy

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Chayenne (maandag, 08 mei 2017 19:34)

    ❤️

  • #2

    Jenneke (maandag, 08 mei 2017 20:11)

    Wat een mooi verhaal....romantisch, vol liefde en emotie ��

  • #3

    Brenda en jan (maandag, 08 mei 2017 20:43)

    Mooi verhaal hoor �groetjes van ons alle en geniet want ze is zo weer groot en fiets ze weg ��Groetjes van ons alle �

  • #4

    Herma (maandag, 08 mei 2017 23:49)

    Zo trots op jou! Op alles hoe je het doet. Je verhaal vol emoties en dankbaarheid. Mooi verwoord. En wat hebben jullie ons een prachtige, lieve kleindochter geschonken. ❤️ Je bent een topper .