Het verhaal van mama Eveline

 

Carry them close.


Zodra ik wist dat ik in verwachting was ben ik veel na gaan denken over het ouderschap en wat ik daarin belangrijk en prettig vindt. Een van die dingen was het dragen van mijn kindje.

Ik ben van mening dat een bevalling voor een baby een schokkende ervaring is. Na 9 maanden warm en veilig in mama's buik, zo, hup! Ineens de grote wereld in! Het dragen leek mij daarom een natuurlijk vervolg op de tijd in de baarmoeder. 
Tja en ik moet bekennen, als ik op internet foto's zag van baby's die in draagdoeken gedragen werden leek niks me fijner dan dat! 

Tijdens mijn zwangerschap keek ik al regelmatig rond op tweedehands draagdoekenmarkten op Facebook en tegen het einde van mijn zwangerschap had ik al een aardige 'stash' opgebouwd (want ja, zo noem je je stapel draagdoeken in draagdoekenland ); een draagzak en een stuk of 3 draagdoeken. I must confess; ik ben zwaar gevoelig voor mooie printjes!

Met 41+4 werd dan eindelijk onze dochter Janne geboren. Aan het einde van de kraamweek mochten we naar buiten en dat deden we meteen met de draagzak, een Tula. Heerlijk! M'n kindje dicht bij me, haar geur lekker op kunnen snuiven en tijdens het wandelen ongegeneerd knuffelen met mijn meisje! 

Na de kraamweek, zodra mijn man weer aan het werk moest, ontdekte ik dat dragen niet alleen heel fijn was maar dat het ook een heel praktische kant had. Dochterlief had nog geen enkel ritme en de slaapjes waren allemaal van korte duur, de dagen leken voorbij te vliegen zonder dat ik het idee had dat ik iets had uitgevoerd die dag. Eennmaal in de draagdoek werd Janne meestal heerlijk rustig, kon ze langer slapen en kreeg ik zowaar de kans om regelmatig toch een stapel wasgoed weg te werken! Win-win! 
Ook zag ik direct haar eerste hongersignalen en kon ik haar gemakkelijk op verzoek voeden. Na het voeden gaf ze regelmatig een mondje terug en juist het dragen bleek hierbij een uitkomst te zijn! Door haar te dragen na het voeden kreeg de voeding kans om te zakken en gaf ze aanzienlijk minder terug. 

Inmiddels is Janne 7 maanden en gaat ze nog steeds bijna dagelijks in de draagdoek. De 'stash' heeft zich inmiddels verder uitgebreid (volgens mij staat de teller nu op 8) en ook mijn knoopkunsten hebben zich uitgebreid en verfijnd. Inmiddels ken ik een aantal variaties voor het knopen en gebruik ik doeken van verschillende lengtes. 

Sinds enkele weken volgen we samen danslessen bij de lokale dansschool: Draag&Dans! Babies in de draagdoek en de mama's dansen! De kindjes genieten ervan! Bij elke dansles is ook een draagconsulent aanwezig die toeziet op het ergonomisch dragen of waar je terecht kunt met een draag-gerelateerde vraag. Voor de mama's ook leuk om kennis te maken met andere dragende mama's (of papa's!).  

Al tijdens de zwangerschap leek het dragen me ontzettend fijn, maar ik kon toen nog niet vermoeden hoe mooi en prettig ik het uiteindelijk daadwerkelijk zou vinden. Ik geniet nog elk moment dat ik Janne in een draagdoek draag, hoe ze nieuwsgierig rond kijkt, naar me op kijkt en me een grote glimlach schenkt of zich juist, al gapend en in de ogen wrijvend, in mijn armholte nestelt om daar heerlijk in slaap te vallen. 

Liefs
Eveline 

Instagram; @Eefz85

Reactie schrijven

Commentaren: 0