Lieve kleine jongen...

Lieve kleine jongen...

 

De dag dat ik je eerste beweging tegen mijn hand voelde, lijkt als de dag van gisteren.

De eerste keer dat mama een kindje in haar buik had, zo bijzonder,

en dat was jij...

 

Een wonder, een geschenk, een liefde zo groot en puur dat het niet te omschrijven is.

Wij mogen van het geluk genieten dat wij jou, een gezonde jongen, in onze armen mogen sluiten.

Elke dag liefde mogen geven, en elke dag mogen toekijken hoe jij elke keer weer een beetje groter groeit...

 

Jij maakt mij niet alleen een mama, 

maar ook een dolgelukkige, emotionele, bezorgde en vooral liefdevolle moeder.

Jij laat mij voelen wat echte liefde is...

 

Het liefst zou ik je elke dag veilig onder mijn vleugels bewaren,

je beschermen tegen deze grote boze wereld...

Ik zal je voor altijd, voor iedereen, en voor alles beschermen.

Niet alleen nu, maar ook als jij straks een grote sterke jongen bent

en op je eigen benen kan staan...

mama zal er altijd voor je zijn.

 

Groei maar groot lieve kleine jongen...

want samen

kunnen we de hele wereld aan!

 

Met de aller dikste kus en knuffel,

ik hou van jou!

 

 Mama

 



 

Vandaag 23 Mei is het 6 maanden geleden dat ik mama ben geworden van onze prachtige zoon Wess.

Wat verandert je leven enorm en eigenlijk ook jijzelf. Je hart vloeit over van liefde maar ook van bezorgdheid.

Doe ik alles wel goed? Heeft Wess alles wel wat hij nodig heeft?

 

In het begin was ik verschrikkelijk onzeker over alles. Als first time mommy maak je alles voor het eerst mee en je hebt geen idee of jij hier de enigste in bent. 1 groot voordeel... nee dat ben je niet! Alle mama's zijn in het begin onzeker. Is ook helemaal niet erg, want juist in deze periode bouw je een band op met je kindje. Jij weet namelijk wat je kindje wel en niet nodig heeft en of het wel of niet goed gaat... Nu 6 maanden verder sta ik enorm stevig in mijn schoenen. Wess is een enorm vrolijk mannetje en het gaat echt super met hem. Dus volgens mij gaat het mij wel goed af als mama...

 

Maar hoe gaat het eigenlijk met mama zelf?

Je merkt wanneer je een ouder word dat alle tijd die je hebt naar je kindje toe gaat. Maar dan ook letterlijk alle tijd die er ook maar in een dag zit. Het nadeel hiervan is, is dat je in een sneltrein beland. De tijd vliegt aan je voorbij en zo ook de weken en maanden samen met je kindje. Wanneer je even met je ogen knippert is er weer een dag voorbij. Ik heb geleerd om echt even stil te staan bij alle gebeurtenissen die op een dag gebeuren. Want die krijg je namelijk echt niet meer terug. En dat cliché wat rond gaat over dat je moet genieten want het is allemaal zo voorbij... Dat is ook echt zo. Het eerste halfjaar is in een vingerknip voorbij gegaan. Voor mijn idee is Wess 2 weken echt baby geweest en daarna groeide hij uit zijn kleertjes. Zo snel al zo groot...

 

Maar niet alleen Wess groeide op, ook mama groeide met Wess mee. Je leert namelijk een hele andere kant van jezelf kennen. Al die emotionele tranen om van alles...Die verantwoordelijkheid... Je bent nog steeds enorm moe... Je haar valt uit... je borsten verdwijnen als sneeuw voor de zon en niet alleen de inhoud maar ook de vorm ervan... Als mama zijnde heb je het enorm zwaar. En dit alles word zwaar onderschat. (Zeker door de papa's..!) Een dag voor je kindje zorgen is echt een hele uitdaging en tot op de dag van vandaag merk ik aan mezelf dat ik echt nog niet de oude ik ben als voor mijn zwangerschap. 

 

Eerst ben je al die tijd alleen met je partner. Dat wil zeggen dat alle tijd die je hebt dan ook aan elkaar kan besteden. Wanneer je kindje op de wereld is gekomen is dat compleet weg. Zo'n kleintje neemt enorm veel tijd in beslag wat natuurlijk helemaal niet erg is en de mooiste tijd van je leven is, maar daarnaast betekend dit wel dat je relatie een andere prioriteit krijgt. Een prioriteit waar ik moeite mee heb. Moeite in de zin van ik vergeet het wel eens... Wanneer de dag voorbij is, en Wess ligt lekker op zijn bedje te slapen, dan ben ik blij dat ik op de bank neer kan ploffen om nog 'even' wat tijd voor mezelf te hebben... (en dan werk ik nog geen eens...!)

Manlief daarentegen zou dan graag nog even wat quality time willen... In gedachte komt de vraag dan al voorbij waar ik de energie vandaan moet halen hier op in te gaan...ERG HÈ!! Ik weet het... En dit is dus iets waar je niet bij stil staat tot het werkelijk tegen je gezegd word... "Ik mis ons..."

 

Om hier wat aan te doen hebben wij bedacht om 1 keer in de maand een DATE NIGHT in te plannen. Even geen babytalk maar gewoon even man en vrouw die tijd maken voor elkaar. Een man en vrouw die hun huwelijk niet willen vergeten en ook tijd willen investeren in de vriendschap met elkaar en ruimte maakt voor de rond vliegende vlinders.

Dit wil ik ook aan alle mama's meegeven. Vergeet elkaar niet, hoe druk de tijden af en toe lijken en zijn. 

 

Nou dit is het dan, het eerste half jaar zit er op. Een half jaar vol met liefde, tranen, geluk en vooral veel blijdschap. Want wat zijn wij trotse ouders van ons binkie! Ik ben heel benieuwd wat het volgende half jaar ons brengt. Het liefst zou ik de tijd wat langzamer laten gaan om echt even volop te kunnen genieten. Het eerste wat op de planning staat is onze eerste vakantie naar het buitenland. Dit alles kun je volgen via de VACATION UPDATE die elke maandag online komt. 

 

Iedereen bedankt weer voor het lezen.

En ook bedankt dat jullie elke keer weer mijn blog bezoeken om alle verhalen te lezen van al die geweldige mama's.

Zonder jullie kan dit alles niet bestaan.

 

Jullie zijn toppers!

 

Veel liefs

Nikkie

Reactie schrijven

Commentaren: 0