Daily thoughts...

Onze kinderwens...

Wanneer Martijn en ik elkaar leerde kennen (20 December 2013), kwam daarna al snel de vraag naar voren of ik graag kinderen wilde in de toekomst. Aangezien Martijn al een dochter heeft van inmiddels 9 jaar, vond hij het toch wel fijn om te weten of die wens er was aan mijn kant. En ja, die wens was er zeker! Vanaf mijn 18e riep ik al hard op dat ik super graag mama wilde worden. Zeker toen ik nog full time aan het werk was op het kinderdagverblijf omringt door al die lieve kleine wezentjes. Ik had toen sinds mijn 15e al een vaste relatie, waren bezig met het kopen van onze eerste huis dus ja, die eierstokken rammelde aardig!

 

Maar goed, wilde Martijn eigenlijk nog wel kinderen? Het is natuurlijk begrijpelijk wanneer je partner al een kindje heeft dat hij daar heel anders over nadenkt dan wanneer je partner nog geen kinderen heeft. Hij was inmiddels gescheiden (ook niet voor niks), heeft uit dit huwelijk een kindje gekregen, maar wilde hij er in de toekomst nog wel één? Als dit antwoord nee zou zijn, zou dit betekenen dat als ik verder met Martijn wilde gaan dat ik geen kinderen zou krijgen... NOOIT!! Ehm... is dit iets waar ik aan wil beginnen? Je voelt dat je de 'ware' ben tegengekomen maar wat als hij geen kinderen met je wil... is dit dan iets waardoor je dan geen toekomst meer wil met diegene?

 

Om eerlijk te zijn is het eerste jaar heel bewogen geweest. Martijn voelde eerst heel sterk dat hij graag nog een kindje met mij wilde in de toekomst maar dat de negatieve 'tijd en ervaring' toentertijd niet echt meewerkte aan de vreugde om al te denken aan een volgend kindje. Dus het idee van geen kinderen meer willen werd bij hem steeds sterker. WAT NU?! Het idee van geen kinderen hebben (heel mijn leven lang), begon steeds meer door mijn hoofd te spoken. Misschien moet ik dan maar aan het idee wennen dat ik geen mama zal zijn en worden...

 

Zoals alle relaties verlopen ben je in het begin super verliefd en leef je op een roze wolk (no worry's, ben nog steeds verliefd op mijn HUNK!!), zie je geen beren op de weg, maar hoe sneller de tijd voorbij vliegt hoe serieuzer de relatie wordt. Je denkt na over bepaalde zaken, we woonde inmiddels al samen, maar wat nu? Het grapje van "Zullen we alvast even oefenen dan?" kwam steeds vaker voorbij dus er was een sprankeltje hoop aan de horizon dat er misschien dan toch wel een kindje zou komen!

 

In Januari 2016 wanneer de feestdagen net voorbij waren zaten Martijn en ik gezellig samen een filmpje te kijken. En ja, toen kwam dat moment op TV dat er een kindje geboren werd. "Aahhh, lief he?" Hoorde ik achter mij vandaan komen. De stilte viel want wat moet ik daar nu op zeggen... Dus toen was mijn antwoord: "Ja, zeker...". S'avonds in bed voor het slapen gaan kwam daar ineens die verlossende zin: 

 

"Nik, ik wil dolgraag nog een kindje met jou samen..."

 

Mijn geluk kon niet op, en we hadden die avond ook besloten om er maar gewoon voor te gaan! We zien wel wanneer het mag gebeuren voor ons. De volgende dag heb ik gelijk alle info opgezocht wat ik maar kon vinden. Want wat is belangrijk, wat moet ik slikken, hoe zit het met de vruchtbare dagen, wat mag ik wel en niet? Al snel waren de eerste ovulatie testen al in huis. Want mijn ongesteldheid is nooit regelmatig geweest aangezien ik jaren lang struggles heb gehad met de pil. En ik had de afgelopen 6 jaar een spiraal gehad. Dus het zal vast wel even duren voor het zover is... TOCH?!

 

27 Februari was Martijn jarig en hadden we een feest in de agenda staan. Back to the 90's... Zo geweldig als dat feest was (NOT) vloeide de drank aardig! Martijn wilde graag de bob zijn dus laat die wijn maar door komen! Alsnog hebben we een hele leuke avond gehad en wat bleek... 2 weken later kwam ik er achter dat ik zwanger was... SLIK!!! Ik had zwangerschapstesten in huis maar ik had met Martijn afgesproken dat als ik een test zou doen dat ik dit dan met hem samen zou doen. En we hadden dat afgelopen weekend een test gedaan maar die was negatief. Ik voelde dat er iets niet klopte. Ja de test was negatief maar mijn borsten deden zeer en ik had hele dagen enorm veel honger en ik voelde mij grieperig en enorm moe! Hmm, na 5 minuten op Google te hebben gekeken kwam ik er achter dat wanneer je zwanger bent dat een ovulatie test ook positief uit kan komen. EN DIE HAD IK TOEVALLIG NOG IN HUIS!! Ik had natuurlijk afgesproken dat ik de zwangerschapstesten samen zou doen met Martijn maar proberen of dat trucje werkt met een ovulatie test kan natuurlijk geen kwaad... 

 

 

 

Ik belde mijn vriendin op, want was als de test nu positief is... Ze was natuurlijk net zo dol enthousiast als ik en zei al snel dat ik het maar gewoon moest testen. Als die negatief uitkomt dan weet je dat ook weer toch? Oké, dan doen we het maar... Ik hing de telefoon op en liep naar de WC. Even plassen, test er in en dan wachten maar... ik legde de test niet weg. Ik keek hoe het eerste streepje enorm scherp werd en daar verscheen het tweede streepje. Ik had de ovulatie testen van de Kruitvat (aanrader trouwens) en die streepjes worden paars. En het tweede streepje werd niet licht paars, nee deze werd bijna zwart!!! OH MY GOD!!! 

 

Of dat het zo moest zijn kwam 5 minuten later Martijn thuis van zijn werk. Hoe zou ik het hem zeggen? Of zal ik wachten en het hem vertellen met een cadeautje? Zoals ik ben kon ik natuurlijk niet wachten want het zinnetje 'IK BEN ZWANGER!!!' brandde op mijn tong. Ik vertelde langzaam over de ovulatie test en al snel kwam de vraag of ik dat al had uitgeprobeerd... Ik liet de test zien en hij liep met aardig tempo naar het keukenkastje waar de zwangerschapstesten lagen. Hij rukte er 1 uit de verpakking en hij zei dat ik het nog maar een keer moest proberen maar dan met een echte zwangerschapstest. Maar ja, ik moest nu niet meer plassen want dat had ik net al gedaan... Dus dat werd wachten. 3 kwartier later was het zover. Plassen, testen en wachten maar...!! Dit keer hadden we de test wel weg gelegd en waren we met zijn tweetjes in spanning aan het wachten op de bank. (ook al wist ik toen al dat ik echt zwanger was). De tijd was om en we draaide de test om... CLEAR BLUE vertelde ons dat we al 2-3 weken zwanger waren!!!! 

 

Veel tranen, dikke knuffels en een hoop liefde later begon ik het mij pas echt te beseffen... Ik ben zwanger... 29 jaar en ik mag (als alles goed mag gaan) mama worden van mijn eigen kindje EN DIT ALLES SAMEN MET DE LIEFDE VAN MIJN LEVEN!!! 

 

Stay tuned, want morgen komt het vervolg van dit verhaal...

 

Liefs,

Nikkie

Reactie schrijven

Commentaren: 0