Mama Callista

ZONDAG 12 NOVEMBER VIERDE WIJ JOSEFIEN HAAR 1STE VERJAARDAG MET FAMILIE EN VRIENDEN. IK WAS AL MAANDEN BEZIG MET VERSIERING, UITNODIGINGEN MAKEN EN HET CADEAU UITZOEKEN. WE DROEGEN MATCHING KLEDING EN HADDEN EEN PRACHTIGE TAART.

Manlief ergerde zich aan de zoveelste taart foto en vroeg duidelijk en direct: Moet nou alles perfect zijn? Ik werd boos het moest absoluut niet perfect. Ik wilde alleen alles vast leggen zodat het ook een tastbare herinnering blijft voor later. Overigens was ik de Sophie prikkers voor op de borrelhapjes vergeten dus perfectie kon ik allang niet meer behalen ;)

 

De middag was zeker geslaagd en Josefien is goed verwend. Ze straalde en was super vrolijk. Bij het laatste pakje kon ze heel goed uitpakken en als de deurbel nu gaat  dan draait ze hyper als een jackrussel rondjes en gaat druk in haar handen klappen.

 

De dag erna zijn wij wezen zwemmen en heb ik een filmpje gemaakt van haar 1ste feestje.  Dit filmpje is alles behalve perfect, maar ik ben er trots op. Zingen op bed, cadeaus van haar oom en tante uit het verre ooste en alle visite die op haar feestje was.  Je ziet haar stralen en dat is het aller belangrijkste.

 

De avond viel en volgende dag zou dan haar echte verjaardag zijn. Ik keek hier niet onwijs naar uit, omdat ik ook met onwijze kiespijn naar de tandarts moest en wist dat mijn grootste angst de verdoving er ook aan te pas zou komen. Niet echt een perfecte dag dus. Ik ben gelukkig van mijn pijn afgeholpen en met mijn botox gezicht zijn wij naar een speel paradijs geweest. Josefien en Coen hebben samen leuk gespeeld en het was zo fijn dat het bijna perfect was.

 

Thuis wachten er post op ons van Instavriendinnen en post die mij liet huilen van woede. Mijn bijna perfecte dag werd opnieuw verziekt, ik huilde deze dag niet van bijzondere herinneringen, maar van verdriet die ons is aangedaan en maar niet los laat. Dat mensen zo een groot billboard voor hun kop hebben en de woorden: geen contact niet respecteren. We hebben het weg gegooid en doen alsof het nooit is gebeurd. Alleen is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Ik hou de eer aan mij zelf en schrijf er alleen af en toe over omdat ook dit bij het leven hoort wat ik zo graag met jullie deel.

 

Josefien haar opa en oma kwamen nog op de koffie met een heerlijk stuk taart  en hebben we nog een nagenoten van het feestje. Laat op de avond om 23.29 uur hebben wij Josefien gekust en geknuffeld. Ze was nu echt 1 jaar en zijn met zijn 3e in elkaars armen in slaap gevallen. (Dit schrijf ik nu heel romantisch maar  t verfrommelde bedlinnen en mijn granny zeeman onderbroek waren alles behalve dat).

 

Het is allemaal niet perfect, maar wel van ons en omringt met  liefde.  Ik zie de laatste tijd vaak het woordje perfect voorbij komen en erger mij dan groen en geel (ADO!! Dit kost mij volgers?) Streef geen perfectie na, maar geniet.

 

Kijken jullie ook nog naar onze video?

 

Liefs,

Callisz

Commentaar schrijven

Commentaren: 0