Mama Kaylie

Leven met een baby Part I

Mijn vorige BLOG voor Nikkie Magazine is alweer van oktober, man die tijd vliegt! Met een kind lijkt de tijd zelfs nog sneller te gaan (lekker cliché i know). Voor mijn gevoel was het gisteren dat we op vakantie waren en lijkt het vorige week dat ik bevallen ben. Helaas is dit toch echt minder waar, we zitten namelijk al in januari (!) wat betekend dat ik bijna 1 jaar geleden bevallen ben. Joïs wordt deze maand 1 jaar oud. Ik ben dus alweer een aantal weken lekker emo aan het terugblikken op het afgelopen jaar. In deze en de komende BLOGS wil ik jullie graag meenemen in mijn beleving het afgelopen jaar.

 

Om te beginnen had ik pre baby enkele voornemens. Een daarvan was dat ik vooral geen Moeke zou worden die haar leven saai op de bank zou doorbrengen en ik zou vooral nog met enige regelmaat lekker avondjes uitgaan met manlief en de meiden.

 

Hoe zou het nu gesteld zijn met dat voornemen hoor ik jullie denken...

Saai is ons leven in elk geval niet. Nee er gebeurd zoveel waar je niet op voorbereid bent dat je tijd te kort komt om het allemaal bij te houden. Ben ik bijvoorbeeld net zo blij dat ze eindelijk doorslaapt, breekt haar eerste tandje door en zit ik weer de hele nacht liedjes te zingen of sta ik met een baby in mijn arm door de kamer te dansen (slow dance wel te verstaan). In die zin lijkt het wel op uitgaan. Gegarandeerd wallen de ‘day after’ en met een beetje pech spierpijn in je kuiten van het geswing. 

Het enige echte grote verschil met uitgaan is dat je na zo’n avondje stappen een weekje mag bijkomen.  De nachtelijke zing en dans taferelen waar ik over praat duren soms dagen, weken of maanden achtereen. Tja, na die ene tand volgen er meerdere snap je.

 

Joïs was te vroeg geboren, waardoor zij denk ik een inhaalslag moest maken qua groei. Ze had namelijk de eerste vier maanden nog 8 voedingen. Dit maakte dat wij er gemiddeld twee keer per nacht uit moesten. Achteraf gezien was deze periode zalig, want na dat flesje sliep ze weer verder. 

Vervolgens gingen we op onze eerste mini vacay naar Mallorca (hierover in een volgende Blog meer). Sinds deze vakantie begon zij de nachten langzaam maar zeker door te slapen. Dit ging zo door tot dat ze ongeveer 10 maanden was. Dan is doorslapen ineens niet gezellig meer, want dan mist ze papa en mama, of heeft ze een nachtmerrie, of heeft ze dorst, of krijgt ze een tandje, of… Nou ga zo maar door. 

De nachtelijke avonturen die we de afgelopen maanden hebben gehad zijn gewoon niet te doen. Je moet dan echt alles uit de kast trekken om ze weer aan het slapen te krijgen, waardoor je zelf hartstikke wakker bent wanneer ze eindelijk slapen. 

Nou het is jullie wel duidelijk dat slapen nogal een dingetje is hier. Het is namelijk algemeen bekend dat bij slaaptekort ik zeg maar niet echt gezellig ben (niet saai, dat zeker niet), maar Jer vergelijkt me soms met een draak. Zodra ik moe ben, of honger heb, dan verander ik dus in zon draak die elk moment vuur spuugt. Om dit te voorkomen gaan wij meestal tegelijk met Joïs naar bed, om daar nog een uurtje te Netflixen (want ja, niet saai…).

 

 

Dan komen we dus op het punt uitgaan. We zijn het afgelopen jaar echt wel al eens lekker wezen stappen. Zo ben ik een echte carnavalist en stond ik twee weken na de bevalling in de kroeg biertjes te atten. Ook hebben we nog wel eens een festivalletje (lees:pinkpop) gedaan en gaan we af en toe lekker onder ons tweetjes op date. Alles mede mogelijk gemaakt door oma en opa, thanks guys!

Maar daar houdt het dan ook op. En dat is dan nog niet eens zo zeer vanwege de vermoeidheid, maar vooral omdat we minder genieten van deze momenten. Het is niet meer zoals “vroeger”. Meestal als we op date zijn, missen we haar en voelen we ons niet compleet. Eerlijk is eerlijk na enkele drankjes wordt dit gemis wel minder (just kidding). Na een date kunnen we allebei niet wachten om haar op te gaan halen. Als we zijn gaan stappen zijn we veel te vroeg wakker en vindt vooral ik dat lege kamertje maar niks.

 

Zoals je ziet heeft mijn voornemen nogal anders uitgepakt. Voor sommigen buitenstaanders zou ons leven best saai kunnen zijn en horen we ook regelmatig dat we nergens meer komen waar de feestjes zijn. Echter voor ons is het leven met Joïs een groot feest. Oké, in de nacht denken we daar wel eens anders over. Maar nu terugkijkend denk ik dat ik vannacht gewoon ga proberen te genieten van het zingen en dansen met mijn dochter, want met de snelheid van de tijd is deze periode zo voorbij en gaat ze binnen de kortste keren zelf een avondje stappen en feesten. (Daten mag ze niet van haar vader).

 

Liefs,

Kaylie.

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Sabrina (zaterdag, 06 januari 2018 08:59)

    Mooi geschreven lieve mama!!!!

  • #2

    Jer (zaterdag, 06 januari 2018 09:09)

    Bent een topper !

  • #3

    Charlotte (zaterdag, 06 januari 2018 09:14)

    Wat leuk om te lezen! Heel mooi geschreven.

  • #4

    Anya (zaterdag, 06 januari 2018 10:07)

    Heerlijk leven lijkt mij zo �