Excuse me?!

 

Joeehoeee! Ik leef nog hoor! Lange tijd is het stil geweest aan mijn kant maar het zijn hectische, (vooral) zware en drukke tijden hier! In mijn laatste blog heb je kunnen lezen dat het wat minder goed ging met mij. Maar hoe gaat het nu en wanneer gaan we nu echt verhuizen naar ons nieuwe paleisje?! Ik praat jullie vandaag helemaal bij!

Sinds ons huis is verkocht en wij zij zelf ook een nieuw huis hebben gekocht zijn we aan het wachten tot we eindelijk kunnen verhuizen! Na ja eindelijk, het gaat allemaal al razend snel want binnen nu en 3 weken krijgen we de sleutel al! En dat terwijl ons huis eigenlijk pas twee weken is verkocht! Vandaag hebben we een afspraak bij onze bank om onze hypotheek af te ronden en dan kan het ineens zo zijn dat we over een aantal weken al aan het verhuizen zijn!

 

Mijn dagen zitten dan ook vol met het verzorgen van Wess, alle verplichtingen van thuis zoals het huishouden, boodschappen en je kent het allemaal wel, het bijhouden van mijn magazine en het inpakken van onze spullen! Aangezien manlief heel vaak/zo veel mogelijk (dit is het nadeel van een ZZP'er zijn) aan het werk is probeer ik dat allemaal te regelen. Je kan het maar beter alvast gedaan hebben toch? Des te vlotter dalijk de verhuizing verloopt! En zo perfectionistisch als ik ben pak ik liever alles zelf in zodat ik zeker weet dat alles op de juiste en georganiseerde manier mee gaat.... HIHI!! OEPS, SORRY NOT SORRY!!!

 

Maar ja, hoewel ik er eerst al helemaal doorheen zat wordt het er nu allemaal niet veel beter op. Mijn bloed werd nagekeken om te kijken wat er aan de hand is met mij maar er bleek niets aan de hand te zijn. Al mijn waardes zagen er prima uit dus hoe komt het dat ik mij eigen zo ontzettend moe voel? Dit is toch niet normaal voor een 31 jarige vrouw?! De dokter gaf als advies mee om het maar een beetje rustiger aan te doen... hahahahahahah!! Ehm, excuse me?! 

 

Hoe kan je het rustiger aan doen als je moeder bent?! Volgens mij begrijpt deze man het ouderschap niet helemaal! Oké, ik geef toe dat ik af en toe te veel hooi op mijn vork neem maar ik zie niet in hoe ik het nu rustiger aan moet gaan doen! Zeker niet nu er weer een verhuizing voor de deur staat! De nachten zijn nog steeds drama met Wess, dus s'nachts word er niet veel geslapen en overdag met een loslopende dreumes... tja bepaald rustgevend kan ik het niet noemen! 

 

We maken er maar gewoon het beste van! Meer kan ik niet doen. Ik wil een goeie moeder zijn voor Wess en daardoor raakt alles een beetje op de achtergrond. Appjes, mijn sociale leven, afspraken, ik vind het lastig allemaal bij te houden. Maar als je zo weinig energie hebt moet je keuzes maken.

 

Mijn doel in het leven is dat Wess niks te kort komt. En tijd voor mezelf krijgen komt ooit wel een kee, dit maakt me nu op dit moment de beste moeder die ik kan zijn. 

 

Reactie schrijven

Berichten: 0