Mama Talitha

Het ouderschap is niet altijd rozengeur en maneschijn , ook al ziet dat er op sommige instagram accounts er altijd wel zo uit. Nou hier dus niet, ik ben gewoon lekker eerlijk en het is dus niet altijd feest! Je word er een beetje insta-moe van.. Ben ik dan een loedermoeder omdat ik eerlijk ben? Nee hoor, totaal niet! Schaam je er niet voor om eerlijk te zijn over hoe zwaar het soms kan zijn!

 

Terrornachten, zo kun je onze nachten omschrijven van de afgelopen maanden..

Het put je uit, je hebt overdags geen energie, je wekker gaat s’ochtends gewoon weer op tijd, je moet gewoon opstaan en weer na je werk toe. Hoe zagen onze nachten eruit en vooral waarom?

 

We hebben deze fase al eens eerder gehad in oktober/november dit duurde ongeveer een week of 3, verlatingsangst.. Dit ging al snel weer voorbij.

Toen begon het in December weer, snachts heel veel huilen, krijsen, schreeuwen, snikken, helemaal overstuur. Dit heeft tot begin Februari geduurd. In December kwamen er 5 kiezen door, en 3 tanden logisch Lil had zoveel pijn arme snoet.. Toen eenmaal alles doorwas, werd ze ziek. Oorontsteking, keelamandelen onstoken, longen vol slijm. Antibiotica en ze was gelukkig weer de oude, maar de nachten? Die gingen door en werden steeds erger..

 

Meestal tussen 00.00/02.00 begon ze , krijsen, gillen niet te stoppen. We hebben haar met zoveel liefde getroost , verteld dat er niks was, papa en mama er voor haar waren. We gaven haar soms een flesje, een nachtlampje, haar deur open of dicht, haar bedje anders gezet, niks mocht helpen!

Het enigste wat ze wou, was haar kamer uit, ze wees na de deur snikkend en als we op de gang stonden was het goed. We hebben haar vaak in ons bed gelegd omdat we het niet meer wisten en dit het enigste plekje was waar ze fijn kon slapen en wij dus ook!

Al die oordelen en meningen van mensen, straks ligt ze tot haar 4e nog bij je in bed, gewoon laten huilen , goed voor de longen en ga zo maar door.

 

Ze huilde niet zomaar, ze schreeuwde en krijste , ze was zo verdrietig en overstuur. Je hart brak ervan! We probeerde haar altijd wel eerst te troosten en een aantal keer terug te leggen in haar bedje en het gevecht aan te gaan, maar geloof me! Dit hield ze echt 2 uur lang vol! Het put je helemaal uit, je bent kapot! Je kiest eieren voor je geld en we legde haar gewoon tussen ons in. We hebben zelfs een groter bed gekocht (JA ECHT), noem ons maar gek maar we hebben nu plek voor 10!

 

Veilig bij papa en mama, ze kan nog niet praten en vertellen wat er is.

Dus mijn tips voor alle mommy’s die in deze zelfde fase zitten, of waar dit verhaal herkenbaar bij is.

Luister na je gevoel, en niet naar andere! Doe wat goed voelt voor jullie, waar jullie achter staan.

Laat je niet gek maken, ieder kindje is anders! Wat er nou uiteindelijk bij ons was? Geen idee, ik denk toch echt verlatingsangst, ze slaapt nu sinds een paar dagen weer als doornroosje, in haar eigen bedje zonder te huilen snachts. S’ochtends na haar flesje tussen 6 en 7u komt ze nog even lekker bij ons verder tukken! Heerlijk!

 

Op naar de volgende fase (HAHA)!!

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Nathalie (zaterdag, 10 februari 2018 13:24)

    Hier heeft ze ook 3 maanden tussen ons in geslapen! Heerlijk. En de mensen die denken dat ze dan tot hun 4de bij je in bed wilt slapen laten praten. Want na die 3 maanden bij ons in bed is het weer gelukt in haar eigen bed�