MAMA, en nu?

Inmiddels ben ik alweer 2 maanden mama van onze PRACHTIGE dochter (I know, I know dat zegt iedere ouder over z'n kind, en terecht). Ze heet Avéya en is geboren op 17-12-2017. 

Hoe ik al heb verteld over mijn horror bevalling, wil ik jullie nu graag laten weten hoe het tot aan nu, een enorme rollercoaster was met werkelijk ALLE emoties die er bestaan. 

Het begon allemaal met dat we (Jay & Ik) zeg maar 36 uur zonder slaap hebben gezeten door de bevalling .. dat heeft ons echt gekrenkt. Want daarna zit je natuurlijk HEUS wel even op de roze wolk, vanwege de geboorte van je kind, maar dan begint het eigelijk allemaal pas. En ik zeg je eerlijk, ik denk dat het mens eigen is, om veel rooskleurig te zien tijdens je zwangerschap. Elke ouder om je heen, die al ervaren is, zegt je "ga slapen voordat het niet meer kan", "ga tijd met elkaar nog eventjes door brengen", "ouder zijn is ECHT moeilijk" etc etc. Je denkt altijd, ja ja .. komt goed! 

En het IS ook echt allemaal prach-tig, ik voel me enorm blessed, dont get me wrong. Maar het IS kapot heavy .. maar echt gewoon. In alle vormen; mentaal, fysiek, alles! Het is zo'n enorme rollercoaster .. je hele leven staat ineens op z'n kop. Je kan niet meer eventjes iets doen zonder na te denken hoe en wat met je kindje. Het meest simpele als even onder de douche springen, of poepen kan niet meer zo 1,2,3 zonder na te denken. Elke stap heeft een hersen kraak momentje. En ik weet zeker dat iedereen die net mama of papa is geworden mijn woorden 100% herkennen. 

 

De eerste week na de bevalling was ik eigelijk (en ik durf het nu pas uit te spreken), best wel depressief. En ik voelde me daar zo enorm schuldig over naar Avéya, want zij kon er natuurlihj niets aan doen, maar die enorme verandering in ons leven kon ik gewoon even niet aan. Ik wilde ook zo graag borstvoeding geven, maar door de (verdomde) keizersnede kwam mijn hormoon niet op gang, dus dat kon dan weer niet. En geen slaap, die nachten aan het begin, my god, hell. Dan nog dat je relatie er ineens heel anders uit ziet, hoe je het ook went of keert. En je maakt je 24/7 zorgen over je pasgeboren baby'tje .. 

Ik dacht echt, what the hell is mis met mij? Iedereen heeft het altijd over de roze wolk, en alleen maar de mooie kanten .. maar ik voelde ze gewoon eventjes NIET. En ik schaamde me er best wel voor .. maar eigelijk is het allemaal wel logisch, en mag het ook gewoon! Avéya leed er totaal niet onder, ze kreeg (en uiteraard nog steeds) AL de liefde die we in ons hebben. 

 

Ik vind dat vrouwen, en natuurlijk ook vaders, want het is voor beide partijen natuurlijk heavy as fuck, zich meer mogen uiten over wat je voelt in het begin als kers verse mama .. (en ook over de rest van je leven als ouder, duh, maar daar ben ik nog niet haha). Mijn vriend heeft me ENORM ondersteund, en nog steeds is hij mijn grootste liefde naast onze babbi en mijn grootste steun. Helaas heeft niet iedereen dit geluk, en geloof me, ik voel jullie en heb zooooooo enorm veel respect voor de single mama's EN/OF papa's. Single parent life is hard. Ik had zelfs, toen ik met de kinderwagen door de supermarkt liep, en ik zag andere ouders, dat ik ze wilde omhelzen en in huilen uit wilde barsten, omdat ik ze zo respecteerde. Crazyyyyyyy

En niet te vergeten, je lichamelijke veranderingen. Ik woog aan het eind van mijn zwangerschap 83 kilo, ik was in totaal 14 kilo aangekomen. Absurt, maar in mijn voordeel gelukkig heel veel vocht. Dus na een week was ik weer op mijn oude gewicht. Maar ik heb wel striae op mijn buik, en nu nog steeds wel een vetje natuurlijk. Je borsten zijn niet meer zoals ze waren, lichtelijk hangend, want ja al die spanning die er eerst op stond door de melk is nu totally gone. En guess what, daar valt NIETS aan te doen, but accepting it. Ja, duh sport ik .. en je kan een plastisch ietsje ondergaan, maar dat is niets voor mij. De spiegel is mijn grootste vijand .. maar nogmaals, je kan er pas aan werken zodra je het hebt geaccepteerd. Het helpt wel echt dat Jay me godzijdank nog steeds aantrekkelijk vind en me dat ook regelmatig verteld. Maar ook dit gevoel snap je denk ik alleen als je mama bent. 

 

Inmiddels is ons popje 2 maandjes, en het is allemaal waar, elk cliché wat er bestaat over onze babbi mama papa life. Zij maakt je hele leven goed met 1 lachje, ookal heeft ze daarvoor de hele nacht wakker gelegen. Je gaat echt door het vuur, beton, stront, maakt niet uit, ALLES voor je kind. Zij is ons leven .. voor altijd en ik zou het niet anders willen. Forever mijn babbi kakki lieffie pieffie. I love you to the moon and back, Avéya.

 

Ik wil eindigen met mijn respect te tonen voor elke ouder in this beautiful world. Parent life is hard, maar zó mooi! En niemand zal je begrijpen tot ze zelf ouder zijn (ik heb het zelf ervaren). Love love love love! En laten we elkaar nog meer steunen en liefde geven in plaats van onze kids met elkaar vergelijken (ja mijne kan al dit, kan die van jou dat nog niet, nouja) het is geen wedstrijd hè? Elk kindje is nou eenmaal anders (GELUKKIG). 

 

 

Love, x

mommy Ro.

Reactie schrijven

Commentaren: 12
  • #1

    SharonKoetsier (maandag, 19 februari 2018 12:40)

    Mooi geschreven Roon! ❤️

  • #2

    Ilona (maandag, 19 februari 2018 13:25)

    Wauw zo herkenbaar�� Maar uiteindelijk komt alles goed.. & die roze wolk.. volgens mij is dat meer voor de buitenwereld en heeft iedereen daar last van (gehad).. including me!�

  • #3

    Malu Michielsen (maandag, 19 februari 2018 13:36)

    Hey mop, ik sprak je mama en robien net ff in de Etos en natuurlijk vertelde je moeder vol trots dat er weer een blog online stond. Dus ik heb natuurlijk gelijk weer even gespiekt.
    Ja, het is pittig allemaal he!? Onze zoon Dex wordt 1 maart alweer een jaar! Het vliegt voorbij!

    Ik blijf je volgen hoor!

    Dikke kus, Malu

  • #4

    Nienke (maandag, 19 februari 2018 13:41)

    Heel mooi geschreven! Ik wil wel zeggen jullie babytje is ZOOMOOII echt gewoon geen woorden voor. Ze lijkt nu al een modeletje met haar lachje zo schattig!

  • #5

    Robina (maandag, 19 februari 2018 14:06)

    Heel mooi meis❤️��

  • #6

    Shari (Petit Wardrobe) (maandag, 19 februari 2018 14:40)

    Heeeeeeeeel mooi geschreven! Ik kan niet anders zeggen dan: I FEEL YOU! Ik heb hetzelfde meegemaakt met mijn eigen bevalling en alles er na... ik vind dan ook dat niet iedereen er vanuit moet gaan dat je op een roze wolk zit na je bevalling. Gelukkig komt alles na een tijdje weer goed, maar precies ik wat je zegt: Respect voor de papa’s en mama’s!

  • #7

    Laura (maandag, 19 februari 2018 16:39)

    Ik ben nu sinds 3 weken moeder en krijg gewoon tranen in m'n ogen als ik dit lees. Het is allemaal zo waar wat je schrijft en ben blij dat het normaal is om je dus zo te voelen. Ik geef wel borstvoeding en ik moet zeggen dat dat eigenlijk ook best wel energie van je neemt en door de borstvoeding kan ik ook niet zomaar even de deur uit want borstvoedingstijden zijn nooit om dezelfde tijd dus plannen lukt totaal niet

  • #8

    Sammy (maandag, 19 februari 2018 17:23)

    Zo fijn die verkenning van andere vrouwen. Ook ik had niet die 'roze wolk' want het is gewoon damn hard. Vrouwen mogen best eens wat eerlijker naar elkaar toe zijn hierover.

    Mooi geschreven!

  • #9

    Maureen (dinsdag, 20 februari 2018 15:22)

    Ik herken het! Ik zat ook echt niet op een, in mijn geval, blauwe wolk en ik voelde me echt schuldig. Gelukkig wordt het allemaal wat makkelijker en leuker als ze wat ouder zijn, vind ik. Leuk om je artikel te lezen! Mooi geschreven :)

  • #10

    Amber (zondag, 11 maart 2018 14:08)

    Gelukkig heb ik wel echt die roze wolk gehad.. en eigenlijk nog steeds. Maar ik snap het wel als je het niet hebt. Mijn moeder had ook een depressie na mij.. verder, herken ik het als je zegt de spiegel is je grootste vijand. Iedereen kan zeggen dat ik er super uit zie zo 10 weken na de bevalling, maar zelf vind ik dat niet altijd.. ik heb mini striemen Rond mn navel die bijna niet opvallen maar toch storen ze me. Maarja dan denk ik weer aan het mooie meisje wat ik er voor terug heb

  • #11

    Denise kroess (dinsdag, 13 maart 2018 18:36)

    Super mooi Roon! �
    Love youu!
    Xx Denise.

  • #12

    Yesenia (dinsdag, 13 maart 2018 21:11)

    Je bent een mooiste mama en je baby is zo schattig dat ik er gwn verliefd op Bn geworden �����