Cakesmash!

Ter voorbereiding van Seth zijn eerste verjaardag lieten we een fotoshoot nemen van zijn cakesmash. Ik keek hier enorm naar uit, maar zat toch wel met heel wat dingen in mijn hoofd. Wat als hij niet 'smasht'? Wat als hij begint te huilen? Gelukkig zijn de resultaten wel enorm leuk, dus gepieker om niets :-).

 

Zaterdag 17/02 (5 dagen voor zijn eerste verjaardag) vond de fotoshoot plaats. Een Nederlandse fotografe die vaak op verplaatsing gaat, en net deze periode was ze in de buurt. Ideaal dus. Het eerste moeilijke punt begon bij het maken van een afspraak: "hoe laat wil je starten met de fotoshoot?" Ja, wat is nu een ideaal uur? Ze stelde enkele tijstippen voor. Het vroegste was 11u30 en dan nog enkele plekken in de namiddag. We kozen voor de afspraak op de middag. Seth doet meestal nog een dutje in de voormiddag en moet dan rond 11u30 eten. Iets vroeger laten eten en dan is hij zeker wakker, dachten we. We moesten enkel zorgen voor de taart en decoratie voor een persoonlijke touch. Ik begon dus met het zoeken naar een leuke taart. Inspiratie opdoen op pinterest en dan wat bakkers contacteren. Zo, dat was ook geregeld. Nu de outfit nog. Een bloomer vinden in de winter was niet zo makkelijk dan ik dacht, maar ik vond nog een leuke donkerblauwe bloomer dus ik was blij. Verder bestelde ik ook nog voor een romper met aan de voorkant 'Mr One-derful' en aan de achterkant 'Seth - since 22.02.2017'. Alles lag vast. Nu maar wachten tot 17/02.

 

En toen was het zo ver, zaterdag 17/02. Eerst en vooral besloot Seth een lange ochtenddut te doen - typisch. Maar erg is dat niet, want zo was hij zeker goed gezind. Mijn vriend ging alvast de taart halen. Seth was wakker rond 10u30. Nog wat opfrissen, zijn body alvast aan en nog een boterham eten, want ik dacht als hij nog groentenpap zou eten dat hij misschien geen trek meer zou hebben in zijn taart. We waren iets voor 11 klaar en dus klaar om te vertrekken van zodra papa er was met de taart. Maar de taart in de doos was niet diegene die ik besteld had, maar een lelijke met Pokémon op... Mijn hart, mijn hart! Ik had alles zo goed als ik kon voorbereid en toch ging er al iets mis. Gelukkig was het een vergissing en konden we de juiste taart nog gaan halen, maar het was toch al even paniek en een race tegen de klok om er op tijd te zijn. Maar gelukkig was dat allemaal gelukt. 

Oké, eindelijk konden we beginnen aan zijn fotoshoot. Alles stond klaar, we trokken Seth zijn outfitje aan en plaatsten hem aan de taart. Even kijken: "wat is dit?" Hij begon zeer voorzichtig, eens kijken wat dit is. Hij at er wel van, maar heel voorzichtig. Om de fotoshoot wat te bevorderen raadde de fotograaf ons aan om zelf al eens met ons hand in de taart te gaan, zodat Seth wist dat dit mocht. Maar dat vond Seth niet zo leuk, we hadden zijn taart vernield! En hij begon te huilen. Even wat troosten en terug bij de taart zetten, maar hij kroop steeds weer naar me toe. Ik dacht dat het niet meer ging lukken, maar toen begon Seth toch nog wat verder te ploederen in de taart. Gelukkig maar! Zo'n fotoshoot is best wel vermoeiend en Seth werd dus stilaan moe van al dat geposeer en taart te eten. Het bad in dan. Maar een vreemd bad vond hij blijkbaar ook niet zo leuk en door de vermoeidheid kwamen zijn tranen weer. Gelukkig konden we met wat gekke bekken nog enkele leuke foto's nemen, maar toen was het genoeg geweest. Als je weet dat 1/3 van de tijd van de fotoshoot heeft gehuild, kan ik niet ontkennen dat ik enorm verrast en blij ben met het resultaat. Er zitten écht leuke en enthousiaste exemplaren bij. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0