Het is een fase...

Sinds we terug zijn van vakantie is Lux uit zijn hum. Zo sneu om te zien! Hij kan sinds kort staan en gaat ineens met sprongen vooruit in zijn ontwikkeling. Hij krijgt zoveel meer dingen mee op een dag en deze verwerkt hij s’nachts in zijn slaap, wat resulteert in gebroken nachten. Lux is altijd een goeie slaper geweest dus dit is even omschakelen voor ons! (Ik besef me maar al te goed dat dit voor heel veel ouders elke avond zo is en ik in me handjes mag knijpen dat dit niet altijd zo is bij ons!) DIEP RESPECT VOOR JULLIE!!! Ik kan zo slecht gaan op weinig slaap... Maar goed s’nachts ga ik er gemiddeld 1/2 keer uit om Lux te troosten van zijn nachtmerries. Hij heeft vaak enge dromen en valt eigenlijk gelijk weer in slaap op mijn schouder. Soms huilt hij ook in zijn slaap maar dan laten we hem liggen en valt hij vaak weer vanzelf in slaap. Ik hoor (en zie op de camera) erg goed hoe zijn huil is en weet of ik erheen moet of niet. Hij gaat ook steeds zelf staan in bed en met een slaapzak aan is dat niet gemakkelijk dus als hij dan achterover kukelt dan is het weer huilen. Lux slaapt overdag vrij weinig (soms maar 30 min!) als we hem neerleggen is het huis te klein en schreeuwt hij alles bij elkaar. Verlatingsangst maybe? Verder zijn de tandjes on point en wil meneer ook ineens zelfs alles pakken van het bord ipv met lepel/vork. Ook een gevecht... Zo ineens hebben de dreumes baby’s dan een eigen wil en Lux kan echt boos (lees: driftig!) worden als ik wil dat hij zijn pasta gewoon van de lepel eet ipv met zijn handjes. Maar meneer is niet achterlijk hoor: Als ik die lepel naar binnen duw duwt hij alles er weer uit om het vervolgens met zijn handjes terug in zijn mond te stoppen. Het opvoeden is begonnen. En dat uittesten de hele dag... “Nee. Stop. Niet aankomen. Dit is van mama hier is jou speelgoed. Nee nee nee!” Haha best vermoeiend! Ook even een “shout out” naar alle alleenstaande ouders! Onwijs knap! (Ik ben zo blij met Jeroen!) 

 

Niet alles is hier zwart, donker depri en huilerig hoor! Al loop ik soms op me tandvlees het is zo leuk om Lux te zien groeien en hij snapt ons ook steeds meer en wij hem! Ondertussen hopen we dat deze fase snel over is en dat Lux zichzelf niet meer zo erg in de weg zit. Het is de frustratie dar hij iets wilt maar het nog niet kan.

 

Maar goed zoals ik al eerder zei: De knuffels en kussen in huize van Hilten zijn nooit op en Lux is de allerliefste altijd! 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0